İzleyeceğiniz film, İkinci Dünya Savaşı'nda 61.000 müttefik askerine,
zorla Tayland-Burma demiryolunun yaptırılması sırasında geçen gerçek olayları anlatmaktadır.
İskoçya'yı ve denizi öyle özledim ki.
Deniz... Dünyada asla öyle bir şey yoktur.
Yüzünde tuz vardır, sırtındaysa rüzgar...
Ve bütün dünya senin önündedir.
Ve havadaki bir kuştan ya da okyanustaki bir balıktan çok daha özgürsündür.
Özgür olmak... Sanırım bu yüzden bütün savaşları bitirmek için,
İkinci Dünya Savaşı'na katıldım.
Ordu beni çağırdığında, üniversitede öğretmen olmak için okuyordum.
Harekete katılmak uğruna çalışmalarımı bir kenara bırakmaya çok istekliydim.
Tarih okumayı bıraktım ve savaşın bir parçası oldum.
Argyl-Sutherland grubunun gururlu birliklerine katıldım.
Ve Yüzbaşı Ernest Gordon oldum.
Kumandanım, Yarbay Stuart McLean idi.
93. Tabur'un gördüğü en iyi kumandan oydu.
Ülkesine, görevine ve adamlarına karşı aşırı sadıktı.
Bu sadakat kısa sürede ikinci kumandan Binbaşı Ian Campbell'a da sıçradı.
Bu adam kendini savaşa olduğu kadar, Yarbay'a da tutkuyla adamıştı.
Ve bizim sadakatlerimiz de test ediliyordu.
Argyllerin, savunmanın son hattı olmak gibi bir mirasları vardı.
Ve biz bu mirası bir kez daha kanıtlayacaktık...
Hem de yenilgi ve düşman tarafından yakalanmamıza rağmen.
Singapur'un düşüşünden sonra Tayland Kıyıları, 17 Şubat 1942
Efendim? Efendim?
İyi misiniz efendim?
Şeytanın yüzüne gururla bakın, çocuklar!
Ve altınıza yapmayın!
Aşağılık herifler! Akıllarımızla oynuyorlar.
Savaşta teslim olduğunuzda bir asker olarak gururunuzu yok edersiniz.
Geriye kalan tek şey arkadaşlarınızdır.
Bir çoğuyla daha yeni tanışırsınız.
Teğmen Jim Reardon, bölgedeki birkaç Amerikalıdan biriydi.
Müttefikler teslim olurken kendini Argyllere katmıştı.
Ona Yanker diyorduk çünkü hem Amerikalıydı, hem de müptezel biriydi.
Kanchanaburi Kampı, Tayland
Kıta, dur!
Bu pis koku da ne?
Bu ölüm olmalı binbaşı.
Kıta, sağa dön!
Kıta, dur!
Sola, dön!
Kıta, rahat!
Rahata geçin.
Tenko!
Kiotsuke!
Bu "Tenko" da ne demek acaba?
Bir çağrı olmalı.
Bugün, kendi dilinizde sayacaksınız ama yarın ve sonsuza dek...
Japonca sayacaksınız.
Saymaya başla! - Bir.
- İki. - Üç.
Koca kulaklı pislik!
Serseri!
Kora!
Bu utanç verici bir kültür.
Onların yüzleri asılırsa sen ödersin. Rahat dur.
Bu yasa dışı! Ben bir üst subayım.
Bu barbarca davranışlara tolerans göstermem.
Bu adamın hakları var!
Onun yerine bu saygısız pisliği alın.
Yakında hiyerarşiye saygı gösterirsin.
Kiotsuke.
Mahkumlar dikkat! Şu anda, Majesteleri imparatorun esirlerisiniz.
Kaçmaya kalkanlar aşırı şekilde cezalandırılacaktır.
Bu kendi iyiliğiniz için.
Bu kağıtları imzalayarak, kaçmayacağınıza söz vereceksiniz.
Şunu sakın unutma. Kaçmak yok.
Bu Cenevre Sözleşmesi'ne aykırı.
Onların Cenevre Sözleşmesi'ne aldırdıkları yok.
Yarın, bütün mahkumlara bu kağıtları imzalatıp getireceksiniz.
Dağılabilirsiniz.
Hadi gidin, hadi!
Sen şimdi ne dedin? - Aptal olduğunu söyledim.
Sana teşekkür mü edeyim,
yoksa döveyim mi? Ben Ian Campbell.
Dusty Miller.
Japonca konuşmayı nerede öğrendin?
Yarbayın nesi var?
Yarbayını geri istiyor musun?
O adama hayatımı borçluyum.
Daha çok kıl, daha çok bit demek.
Bir miktar tavsiye... Arkadaşlarına yakın dur.
Ama iş o ana kadar geldiğinde hayatta kalmak,
en iyi uyum sağlayana özgü olacak.
Herkes kendi başına.
"Ölüm evi"ne hastane diyorlar.
Orada son bulmak istemezsiniz.
Sağlığınızı iyi koruyun baylar.
Elinizde son olarak o kalacak.
Nehir boyundaki kamplarda binlerce mahkum var.
Burada cılızlaşmamak gerekir.
Japonlar bizi karanlıkta tutar.
Radyo yok. Bir tane bulurlarsa sizi öldürürler.
Subaylar, gömleğinizi üzerinizde tutmaya çalışın.
Bu, sizi domuzlardan ayırır.
Bu da lanet olası anarşiden bizi koruyacak olan tek şeydir.
Lanet olsun!
Ernie, nereye gidiyorsun? - Yarbayı bulmaya.
Başını derde sokacaksın.
Doktor. - Onu buraya getirin.
Yavaş. Yavaş.
Sırtım. Sırtım
Burada ne oldu böyle? - Görünüşe göre eğilmemişsin.
Ne?
Bir gardiyanın önünde her zaman eğil, Koreli ya da Japon.
Yanından geçerlerken asla gözlerine bakma.
Bu salt bir meydan okumadır.
Bushido kuralları. - Bushido mu?
Onların şövalyelik türü. Saygı ve itaat.
Eğer onlara saygı göstermezsen sana vurmak için,
kendilerini zorunlu hissederler. Kişisel bir şey değil.
Ama bana tamamen kişisel gibi geldi.
İki şekilde de olabilir. Onlar, kendi adamlarına da aynısını yaparlar.
Bu çok rahatlattı. - Şimdi dinle, bunu anlamak zorundasın.
Bu canavarlar bizim alt ırktan olduğumuza inanırlar.
İnsandan bile aşağılığız.
Onlar için bir mahkumu dövmek itaat etmeyen bir köpeği dövmek gibidir.
Ve ne kadar şiddetli döverlerse, İmparator'a o kadar sadık oldukları anlaşılır.
İyi olacaksın evlat.
Yarbay için yer açın.
Ceza için çok arandınız.
Sizin yerinize beni almalıydılar, efendim.
Sizin için yapabileceğimiz bir şey var mı?
Hazırlanmaya başlayın.
Ne için hazırlanalım? - Kaçmak için.
Seni kalın kafalı Yankee.
Dusty!
Teşekkür ederim.
Yarbay, bunlara bakıp duruyordum.
Asla bir avuçtan daha fazla olmuyorlar. Verilen zamanda,
belirli bir çevreyi gözlüyorlar.
Bunun benim için anlamı yok, ama sadece... - Sadece ne?
Sadece binlerce kilometrelik düşman bir ormanda,
kaçan mahkum yakalanıp öldürülmezse.
Çevredeki köylüler bir kâse pirinç için onları askerlere teslim etmezse.
Sadece... Kaçmak olanaksızdır.
Mükemmel!
Yanker, en iyi kaçma rotasını buldun mu, ha?
Ian... - Evet efendim?
Hayatta kalma aletlerini bir araya getirmelisin.
Ernest, malzemeyi topla. Köylülerle değiş tokuş yaparız.
Evet efendim.
Ben iyileşir iyileşmez yola çıkacağız.
Evet efendim - Tamam mı?
Evet efendim! - Evet efendim.
Güzel, çocuklar.
Onlar çok iyi çocuklar. Onlar benim çocuklarım.
Yarbay için ekstra bir şeylere ne dersin. O "Ölüm evinde".
Eğer Yarbay başaramazsa bu çalışamaz demektir.
Eğer o çalışamazsa yiyemez. Bizim kurallarımız. Hadi yürü.
Haydi dostum, sana bir borcum olsun. - Onu duydun. Sana yürü dedi!
Sizler yaylada otlayan koyunlar gibisiniz.
Haydi!
Nesin sen, lanet olası bir tavuk mu?
Haydi, İngiliz pisliği! - Kıçını tekmeleyeceğim!
Haydi gel!
Haydi gel bakalım!
- Bu kadar yeter! Bir adamın gururunu kaybetmesi neye mal olur?
Haydi İngiliz pisliği!
Hayatta kalmanın bedeli ne kadar süre ödenebilir?
Dusty kampın dışında bir tapınak yaptı ve ona Duvarsız Kilise adını verdi.
Orayı özgürce ziyaret etmemize izin vardı.
Gidecek yerimiz olmadığını biliyorlardı.
Sana Glasgow'a döner dönmez ne yapacağımı söyleyeyim.
En sevdiğim pubı ziyaret edeceğim.
İçeceğim, hem de bütün viski ve biraları.
Ve bütün geceyi nazik sevgili karımın kollarında geçireceğim.
Evli misiniz efendim? - Hayır.
Ama eğer kız kardeşin varsa uygun durumdayım!
Ya sen Ernie?
Herhalde öğretmen olurum.
Öğretmeyi her zaman sevdim.
Önce dünyayı görmeyi isterdim. - İsteğine kavuştun.
Evet.
Buradan gidince kendime iş kuracağım ve
pis kokulu bir zengin olacağım.
Ne çeşit bir iş? - Karaborsa ve fuhuş.
Bak sana ne diyeceğim. Fuhuş yaparak çok para kazanamazsın!
Peki ya siz efendim?
Savaştan sonra ne yapacaksınız?
Sonraki savaşa hazırlanmaya başlayacağım.
Bushido kuralında ulus her şeydir. Birey bir hiçtir.
Onların rahatlaması için amaçlarını elde etmeleri gerekir.
Ve bizim bir an önce yere düşmemizi bekliyorlar.
Ne diyoruz Dusty?
Sadakat, nezaket, tutumluluk askerin ödevleridir.
Bu kadar salakça olmaz!
Devam et Başçavuş.
Kıta! Kıta yürü!
Sağa dön!
Herkes Onurlu Yarbay Nagatomo'ya saygı göstersin.
Kendisi Tayland askeri yönetiminin başıdır.
Sanırım kadın benimle ilgilendi.
Sizi burada görmek benim için çok büyük bir zevk Baylar.
Sizler bizim zaferimizin geriye kalan birkaç iskeleti ve acınası kurbanımızsınız.
Emperyal Majeste İmparatora minnettarlıkla sızlanmalısınız.
Peki söyleyin. Korkaklığınız için size kim acıyacak?
Bu neden söz ediyor? Korkaklar mı? - Bushido kuralı.
Kaybedenlerin kendilerini öldürmesi gerektiğine inanırlar.
Bana bir tren yolu yaparak büyük zevk vereceksiniz.
Bu tren yolu Emperyal majestenin zaferi için ormandan geçecek.
Japonya'nın zaferi için!
Asya'nın zaferi için!
Bu tren yolunu birlikte yapacağız.
Eğer bu tren yolunu, Beyaz Adamlar'ın
bedenleri üzerine yaparsak...
Bu sizin saflaşmanız olacak.
Bu tren yolu tam 420 km. olacak.
Chungkai'dan kuzeydeki Thanbyuzayat kampına kadar.
Bu tren yolunu 18 ayda bitireceksiniz.
18 ay mı?
Adamlarım onlara verdiğiniz yemekle bunu nasıl başaracak acaba?
Subaylar da çalışacak.
Kraliyet mühendisi inşaata gözlemcilik yapacak.
İmzalı kağıtlar nerede?
Baylar, Cenevre Sözleşmesini ihlal ediyorsunuz...
Lahey sözleşmesini...
Ve savaş esirlerine uygun davranmayı öngören bütün hakları ihlal ediyorsunuz.
Bütün saygımla size ve sizin faşist maymunlarınıza,
kafanızı kıçınıza sokmanızı tavsiye edebilir miyim?
Çünkü sizin lanet kağıtlarınızı...
İmzalamayacağız!
Şimdi, tercüme et!
Bundan bıktım artık!
Baylar! - Efendim!
Çocuklarıma iyi bak, Ian.
Bakın bundan pişmanlık duyabiliriz. Ama her birinizi tek tek alıp vuracağız.
Efendim!
Ta ki siz İmparator'a saygı gösterinceye kadar!
Pislikler! Pislikler!
Haydi benimle gel! - Pislik herifler!
Binbaşı ne oldu? Ne oldu? - Pislikler onu vurdular!
Bu Yarbayın kanı! Bu Yarbayın kanı!
Onu vurdular! Pislikler!
Binbaşı.
Gitmesine izin verme!
Lanet olası pislikler!
Yapabileceğin bir şey yok.
Şimdi ne yapacağız? Ne yapacağız?
Şimdi biz ne halt edeceğiz? Ne yapacağız şimdi?
Sana diyorum ki.
Bir tohum toprağa düşüp ölmesi haricinde her zaman yalnız yaşar.
Ama eğer ölürse daha çok meyve verir.
Zaferden önce hep acı vardır.
Taç giymeden önce çarmıh vardır.
Sağa dön!
Yavaş adım marş!
Sağ ol.
Ben gitmiyorum.
Ne?
Gitmiyorum dedim.
Plânımıza ne olacak?
Yarbaya hayatımı borçluydum.
Ve gözlerimin önünde ölüşünü seyrettim.
Orada durup hiçbir şey yapamadım.
Sence burada acı çeken bir tek sen misin?
Yeter artık, uyan!
Her kaçışın başarısız olmasının bir nedeni var.
Japonların güvenliğe fazla önem vermemelerinin de bir nedeni var!
Bir şans beklediğimiz için hepimiz birer aptalız.
Artık benim kendi plânlarım var.
Sen sadece kendini düşünüyorsun.
Haydi Ernie.
Ernie!
Tamam!
Yanker, bekle bir dakika!
Yanker, bekle! Bunu ormanın içinde tek başına asla başaramazsın!
Bu intihar olur!
Etrafına bir bak! Bu adamların gözlerine bir bak!
Bana ne gördüğünü söyle.
Çok doğru Ernie. Onlar çoktan ölmüşler.
Bunu sen biliyorsun, ben biliyorum.
Oradaki herkes de biliyor ama bunu açıkça söylemekten korkuyorlar!
Ama o korkuyu artık içimden attım.
Çünkü kaçmak en azından bize bir şey verecek:
Umut. Umut, Ernie. Çünkü o olmadan sadece orda oturup,
parmağımızı kıçımıza sokarız ve sonumuzun gelmesini bekleriz.
İstediğin şey bu mu yani, Ernie?
Sana kendim hakkında bir şey söyleyeceğim.
Ben aptal bir adam değilim.
Ve bir kamikaze de değilim.
Eğer kaçamazsam ikinci en iyi şeyi yapacağım.
Ve bundan sonra sadece kendimi koruyacağım ve kesinlikle bunu yapacağım.
Yanker, hepimiz bu işteyiz. Bu işte hep birlikteyiz.
Elbette, evlat, her birimiz içindeyiz.
28 Ekim 1942, Demiryolu Yapımının Başlangıcı
Japonlar Hindistan'ı işgal etmeye hazırlanıyordu.
Tren yolu destek hattı olacaktı.
Biz yolu sona vardıracaktık.
Ölmek için yaşadığınızda her dakika sonsuzluk gibidir.
Günler kayıptır. Aylar birbirine karışır.
Ve bildiğimiz tek gerçeklik, o andır.
Ve o an sizi ölüm gibi elinde tutar.
Karnınızda sürekli açlık hissederek ve aldığınız her nefeste,
çevrenizdeki ölüm ve hastalıkla yaşamak nasıl bir şey,
bunu açıklamak çok zor.
Sıtma, difteri, dizanteri, ateş...
Vücudunuzdaki her bir sıvı damlasını sürekli emer.
Kaslarınız kramp geçirir ve dolaşım sisteminiz çöker.
Binbaşı!
Bu adam yanıyor. Ernie!
Bu kadar uzun süre kim yaşayabilir, bilmiyorum.
Ernie oğlum...
Sen iyi bir askersin...
Ve iyi bir dost.
Demek ölüm bu.
Karanlık...
Soğuk...
Tamamen yalnız...
Artık kavga etmek için neden yok. Yani seni bırakıyorlar.
Ölümde ikinci bir şans yoktur. Bu yüzden ölürken düşündüklerinin hepsi,
yaşarken yaptıklarının ve eğer ikinci bir şansın olsaydı yapmış olabileceklerinin gerçek değeridir.
Benim için ikinci bir şans vardı.
Lanet olsun! Bu Japon piçleri, Galler Prensi gibi yiyorlar!
Hayat, bireyleri beklemez.
Özellikle savaş esiri olarak yaşanan hayat.
Hayatta kalmak istiyorsan biraz şansa ihtiyacın var...
Biraz espriye... Ve düştüğün zaman seni yerden kaldıracak bir arkadaşa
Neredeyim ben? - Günlerden beri bilinçsizdin.
Seni ölüm evinden çıkarırsam, yaşamak için bir şansın olur diye düşündüm.
Artık yaşamak isteyip istemediğimden emin değilim.
Aç ağzını.
Yiyeceği nasıl dışarı çıkartabildin? - Bağlantılarım var.
Haydi, aç ağzını.
Bunu neden yapıyorsun?
Selam Ernie.
Ben ve onlar biz bunu çiğneyip duruyoruz...
Biz düşündük ki.
Bu kadar acı çekmemizin nedeni nedir?
Demek istediğim, bu Japonlar bizi,
öldürünceye kadar çalıştırıp cezalandıracaklar.
Daha da kötüsü, kendi derilerimizi kurtarmak için birbirimizi öldürüyoruz.
Bana tam olarak neyi soruyorsun?
Öğretmen olmak istediğini söylemiştin.
Evet.
Bazı cevapları bilebileceğinizi düşündük efendim.
Benden hayatın anlamına dair bir ders vermemi mi istiyorsunuz?
Bu oldukça iyi bir fikir efendim!
Lütfen...
Beni yalnız bırakın.
Ben de öyle düşünmüştüm.
Eğer umut varsa, bir insan inanılmaz derecede büyük acılara ve ağrılara katlanabilir.
Umudunu kaybettiğinde...
Ölmüş demektir.
Tarsau Bölgesi. Demiryolunun 132. kilometresi
Tamam. Benim tuvalete gitmem gerek.
Haydi!
Reardon, yerel karaborsayla ilişki kurmayı başardı.
Japonlara yakalanma korkusuyla bunu diğerleriyle paylaşmadı.
En azından bize öyle söyledi.
Güzel, Yanker, bu kokuyor!
Tam burada Binbaşı Campbell...
Bu bir mutluluk kokusu, tanrıların nektarı.
Uyuşukluğa gidiş biletimiz.
Mayalanmış pirinç alkolü. Bu şirketten.
Pislik!
Başardın! - Elbette başardım!
Bu iyi, Yanker. Haydi içelim. - Durun durun baylar!
Eğer yardım istiyorsanız kiliseye gidin.
Ama ben mutluluğa giden yolumu değiş tokuş ederim.
Bana biraz nakit getirin. Elinizde ne varsa.
Utangaç olmayın. Sıra buradan başlıyor.
İki sigara.
Bu yağmurda dışarı çıkmak zorunda mısın?
Haydi, yürü.
Ernie, seni aşağılık hâlâ yaşıyorsun! - Hey, Lazarus! Ölümden döndün evlat!
Ben orada kalmayı tercih ederdim, efendim.
Boş versene asker! Sana canlı ihtiyacımız var! Hey!
Haydi haydi. Ne oldu?
Bir şey yemedi.
Bana fazladan yemek alabildi.
Sana asla fazladan yemek alamaz.
Sana kendisinin yemeğini verdi.
Bacakları için bana yardım et.
Dust bana bakarken Binbaşı'nın da kendi plânlarını hazırladığını öğrendim.
Ama nasıl? Bunu söyleyemem.
Hayır. Hayır.
Onu nereden buldun?
Bir sürü anonim bağışçıdan.
Ye.
Cahiller için okul açmaya karar verdim.
Bir orman üniversitesi.
Kendi kara tahtamı bile yaptım.
Yanker bana bir ders kitabı çaldı.
Düşük bir fiyata değil tabii ki.
İlk ders bu akşam. Şu anda altı öğrencim var.
Biliyorum çok küçük ama...
Bu bir başlangıç.
Kuşkucu olmak istemiyorum...
Ama bir grup aktivitesi ayarlamayı nasıl bekleyebilirsin ki?
Japonlar seni kesin görür.
Japonlar tek bir yerin yakınından asla geçmiyorlar.
Burada koku dayanılmaz. - Şu kek deliğini kapat!
Elimizden gelenin en iyisini yapacağız. Buna alışacağız.
Tamam çocuklar. Kendinizi mümkün olduğunca rahat ettirin.
Hadi başlayalım ha?
Size Platon'dan söz etmek istiyorum.
Pekâlâ.
Adalet...
Nedir?
Cehennem Ateşi Geçidi. Demiryolu: 148. kilometre.
Özür dilerim efendim.
Sizin ders verdiğiniz doğru mu?
Eğitmenlik için yardım etmek istiyoruz.
Peki senin öykün nedir?
Roger Primrose, ben Güzel Sanatlar'ı bitirdim.
Buradaki Teğmen Foxworth, Cambridge'de,
Shakespeare öğretirdi. Ben onun manga çavuşuyum.
O kitabı olmadan asla duramaz. Ve kendini eksik hisseder.
Onu yeterince meşgul edebilir miyim diye uğraşıyorum.
Yoksa kendini öldürecek, efendim.
Ben şaka yapmıyorum, efendim.
Maalesef elimizde hiç Shakespeare kitabımız yok.
"Ölmek, uyumak sadece. "Düşünün ki uyumakla yalnız
"Bitebilir bütün acıları yüreğin,
"Çektiği bütün kahırlar insanoğlunun.
"Uyumak, ama düş görebilirsin uykuda, o kötü!
"Çünkü o ölüm uykularında,
"Sıyrıldığımız zaman yaşamak kaygısından,
"Ne düşler görebilir insan, düşünmeli bunu.
"Bu düşüncedir uzun yaşamayı cehennem eden.
"Kim dayanabilir zamanın kırbacına?
"Zorbanın kahrına, gururunun çiğnenmesine,
"Sevgisinin kepaze edilmesine,
"Kanunların bu kadar yavaş "Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine,
Görünüşe göre yaşlı Bard'ı ele geçirdik. - Görünüşe göre öyle.
Bunu başaracaktır. Haydi Foxworth.
"Zorbanın kahrına, gururunun çiğnenmesine,
"Sevgisinin kepaze edilmesine, "Kanunların bu kadar yavaş
"Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine,
"Kötülere kul olmasına iyi insanın
"Bir bıçak saplayıp göğsüne kurtulmak varken?
"Kim ister bütün bunlara katlanmak
"Ağır bir hayatın altından inleyip terlemek,
"Ölümden sonraki bir şeyden korkmasa,
"O kimsenin gidip de dönmediği bilinmez dünya
"Ürkütmese yüreğini?"
"Devlet"in ikinci kitabında...
Platon der ki: Bu dünyaya girmesi gereken,
adil insana ne olacak."
Evet, adil insan acı çekecek...
Ceza görecek, zincirlenecek...
Ve her tür sefaletten sonra...
Hepimiz görelim diye bir çarmıha gerilecek.
Sorusu olan?
Benim bir sorum var.
Sakıncası var mı? - Hayır, yok.
Sorum şu: Eğer adil insana, söylediğiniz gibi
davranılırsa, o zaman adil cevap nedir?
Her şeyi bırakıp, şeytanın kötülük yapmasına izin vermek mi?
Siz ne tavsiye edersiniz? - Ben karşı koymayı tavsiye ederim.
Yakalayanlar için adalet, göze göz, dişe diştir.
Peki ya merhametin değeri?
Evet, insaf. Hainlerin ve korkakların başvuracakları son şey.
Yani siz hepimizin görmesi için adamı alıp sonra da
çarmıha mı gerersiniz?
Ben adaleti arıyorum.
Ya sizler?
Başçavuş?
Çek! Çek!
Binbaşı Campbell, adamların arasındaki doğal liderdi.
Görünüşe göre tüm ulus ve gruplardan adam toplamıştı.
Ve onların ortak bir amaçla birleşmeleri için bir neden yaratmıştı.
Bizden iki kişi alsan daha iyi olur.
Gardiyanlar her gün 5 ile 5.30 arasında değişiyor.
Yani o sırada orada olmalıyız.
Özür dilerim Binbaşı, kilise hizmetini yarıda mı kesiyoruz?
Peki hikaye nedir?
Binbaşı, diyelim ki plânınız işledi, tamam mı?
Silahları alacaksınız, gardiyanları yakalayacaksınız.
Bütün kampı ele geçireceksiniz.
Peki sonra ne olacak?
Hâlâ gidecek bir yeriniz yok.
Ve Japonlar bunu öğrendiklerinde, üzerimize intikam duygusuyla gelen,
binlerce askerden oluşan güçlü birliklerle karşı karşıya kalacağız.
Yaşamak için hiçbir umudunuz kalmayacak.
Burada hayatta kalmaktan mı söz ediyoruz?
Yani bu iş nedir, bir intihar görevi mi?
Buraya gel! Peki sen ne yapacaksın? Sen ne yapacaksın?
Kendini Bushido'nun insafına mı bırakacaksın?
Evet, bu bir intihar derim. - Bizi bu pislikten hariç tut, Binbaşı.
Sana ne ödüyorlar Yanker?
Söyle!
Sana söylemedi mi?
Onun en iyi değiş tokuş yaptığı kişiler Japonlar.
Bu kadar iyi ilaçları nasıl alıyorlar sanıyorsun?
Öyle değil mi Yanker?
Onlara sen söyle, Yanker.
Söyle!
Bu kamptaki her bir adamın hayatını tehlikeye atıyorsun.
Senin adalet hakkındaki fikirlerini kabul ettiklerini sanmıyorum.
Peki nesin sen, insanların sesi misin?
Yoksa kendi iyiliğin adına Japonları mutlu etmek için mi sızlanıyorsun?
Ernie...
Biz Argyller, birlikte olmak zorundayız.
Ve Yarbay'ın ne söylediğini sen daha iyi biliyorsun.
İyi çocuk.
"Hiçbir sevgi bundan daha büyük olamaz.
"Bir adam hayatını arkadaşları için verir.
Şöyle söylendiği de olmuştur:
Komşunu sev ve düşmanından nefret et.
Ama ben size diyorum ki:
Düşmanını sev ve sana zulmedenlere dua et.
Bir insanın kazancı tüm dünyanın kazancıdır.
"Ama ya ruhunu kaybederse?
"Bir adam ruhuna karşılık "ne verebilir ki?
Dinle, hata yapıyorsun. Sana istediğin her şeyi getirebilirim. Çikolata, viski, sigara.
Binbaşı Reardon'un tehdit olduğunu düşünmüştü.
Ona göre, görev duygusu olmayan bir insan,
kendinden başka kimseye sadakat duymaz.
Ve zaten bir haindir.
Kitapları getirin.
Getirin onu.
Lütfen. Lütfen!
Bu benim okulum!
Benim okulum!
Binbaşı Campbell, Japonlar ile bir anlaşma yaptı.
Ben yalnız başıma kalmıştım.
Onun kafasında bu ihanet olarak değerlendirilemezdi.
Okul, onun plânlarını geciktirmişti.
Adamlar fikirlerini değiştirmişlerdi ve Dusty suçlanan kişi oldu.
Bu kitap, diğer yanağınızı döndürmenizi öğretiyor.
Bu kitapları okuduk ve İmparator için daha iyi köleler haline geldik.
Bu kitabın batıl inanç olduğunu söylüyor.
Yüzbaşı Noguchi, tren yolunun çok yavaş ilerlediğini söylüyor.
Karargahtan emir almış. Programlandığından,
6 ay erken bitirmemizi istiyorlarmış.
Onurlu efendim, bu...
Dağılabilirsiniz.
Batıl inanç.
Ben Yankee Doodle çocuğuyum! Ben hâlâ yaşıyorum Japon piçleri!
Bunu anlıyorsunuz, değil mi?
Kitaplarımızı ve derslerimizi elimizden alabilirlerdi.
Ama biz üniversitemizde öğrendiklerimizi onlara vermemeye kararlıydık.
Dusty bazı adamları su çıkarmaya yardım etmeleri için ölüm evinden çıkardı.
Onun öğrendiklerimize karşı verdiği örnek daha önce olmadığı kadar iyi çalışmamız için bize ilham verdi.
Üç Pagoda Geçidi. Demiryolu: 305. kilometre
Ve bizi yakalayanların dikkatini çekti.
Binbaşıyla ödeşmeyi bile tamamen reddettik.
Bu ona nazikçe yapılan bir geri ödemeydi.
Ve bu onu için için yemeye başladı.
Yüzbaşı Noguchi kitaplarınızı geri vereceğini söyledi.
Böylece öğrenmeyi sürdürebilirsiniz.
Yüzbaşı Noguchi bu hediyeleri, size merhametinden dolayı veriyor.
Çünkü iyi işçilersiniz.
Bu ne?
İşe dönüyoruz kızlar!
Bunlar 3 yıllık! - İthal Japon yasaları!
Burada bir mektup var! - Dur bakayım!
O günden itibaren Yanker, asla çok konuşmadı.
Onun içinde bir şeyler değişmişti.
Bunun iyi mi, kötü mü olduğunu söylemekse çok zordu.
Küçük pislikler. Mezuniyet töreni yaklaşıyor.
Sizden en üst performansınızı bekliyorum.
Devam edin.
Baylar, hadi devam edelim.
"Eğer ölmemiz gerekiyorsa, bu ülkemizin kaybı olacaktır.
"Ve eğer yaşarsak kalan birkaç adam büyük bir onuru paylaşacak.
"Ve o yaşlılığına kadar yaşayacak.
"Ve sonra kolunu sıyıracak, yaralarını gösterecek
"Ve diyecek ki: Bu yaraları o gün almıştım.
"Yaşlı adamlar unutur.
"Her şey şimdiden unutuldu.
Et! Et!
Biftek!
Yanker bize katılmaya karar vermişti.
Gerçi biraz geç kalmıştı ama zamanı yakalamaya istekliydi.
Sen iyi bir öğretmensin.
Senin adın ne? - Nagase. Takashi Nagase.
Merhaba Takashi.
Ben Ernest.
Böyle güzel İngilizce konuşmayı nerede öğrendin, merak ediyorum.
Cambridge'de eğitim gördüm.
İyi bir çevirmen olmak için, bir insanın o kültürü,
tanıması gerektiğini düşünürüm.
Peki Britanya için ne düşünüyorsun?
Sanırım onlardan öğrenecek çok şey var.
Sana soru sorabilir miyim, onurlu Takashi?
Bu kampta ne arıyorsun?
Ben düşük fiziksel güç bölümüne seçildim.
Bir Japon askeri için savaş esirleri kampı, pek onurlu bir yer değildir.
Bu daha çok ceza gibi.
Bütün aile için bir utanç.
Peki ya Çavuş Ito?
Çavuş Ito iyi bir asker mi?
O, amirinin verdiği kötü bir kararın suçunu üzerine aldı.
Bu karar yüzünden birliğin çoğu ölmüştü.
Demek bu yüzden o kadar acımasız. - Hayır.
Bushido'da amirinin yerine,ceza almak bir onurdur.
İmparatorluğumuzun metnine göre,
İmparatorluk ordusunda, tek bir yaşam,
bir tüyden daha hafif gelir.
İşler ne kadar iyi giderse gitsin biz hâlâ tren yolu yapan kölelerdik.
Açlıktan ölmek üzereydik.
Diğer esir kamplarındaki binlercesi de aynı durumdaydı.
Ve bu da yetmezmiş gibi,
Binbaşı ve onun tehlikeli plânı her an patlamak üzereydi.
Anladığımız zaman bu bizi ayıltan gerçek oldu.
Biz İmparator adına kullanılan yegane köleler değildik.
Onlara "Rahatlatıcı kadınlar" diyorlardı.
Onlar Japon fethinin ganimetleriydi.
Bu Fethin asıl içeriği ruhu saflaştırmaktı.
Gerçek savaşçı, Bushido ruhu için kılıcını feda ediyordu.
Bu, cennetin ve cehennemin anahtarıydı.
Kalbinde ne taşıdığının sembolüydü. Sadakat ve onur.
16 Ekim 1943, Tren Yolu Bitiş Töreni.
Tren yolunu Ekim 1943'de bitirdik.
Programın 6 ay önündeydik.
Bu gerçek bir kutlama gerektirirdi.
En baştan beri söylendiği gibi, Tren yolunu,
beyaz adamın bedeninin üstüne yaptılar.
Şu lanet olası sarı mongol tipli Japonlar!
Bu lanet şeyi kendileri yapmış gibi davranıyorlar.
Lanet olası ölüm tren yolu.
Bu endişelerimizin en küçüğü.
Ne demek istiyorsun?
Tren yolunu yaptık. Artık bize ihtiyaçları yok.
Sağımda olan kişiler, acilen başka bir kampa transfer edilecektir.
Görünüşe göre Binbaşı'nın plânına son engelleme buydu.
Adamlarının yarısı o gün bölündü.
Başka yere gittiler ve bir daha asla onları görmedik.
Mahkumlar, dikkat!
Alet deposundan bir adet kürek kaybolmuştur.
Küreği alan kişi hemen geri getirsin.
Eğer kürek geri gelmezse bütün esirler cezalandırılacaktır.
Bize saygı duyacaksınız.
Kürek bulundu.
Yanlış sayım yapılmıştı. Basit, lanet bir yanlış sayım.
Dağılabilirsiniz.
Bencil bir adamı zorlayan şey, başkaları için,
kendini feda etme zorunluluğudur.
Çocuklar, bacaklarımı hissedemiyorum.
Bacaklarımı hissedemiyorum.
Bu gece mezuniyet töreni var.
Japonların hepsi davetli.
Bu da nöbetçi kulübesinde kimse olmayabilir demek.
Binbaşı, buna devam etmeyi hâlâ düşünmüyorsunuz değil mi? Sadece 6 kişiyiz.
6 adamı kaybettik. Bu olanaksız bir şey.
Cennetteki Tanrı biliyor ki, 6 kişiyle hiç şansımız yok!
Şimdi de Cennetteki Tanrı'nın işine mi karışmaya başladın?
Hayır, ama...
Çifte akılsızlığa tahammülüm yok.
Ben kalıyorum.
Evet, böylece 5 kişi kaldık.
Merak etmeyin çocuklar. Merak etmeyin.
Hakkımızı alacağız.
Binbaşı Charlie Fraser, edebiyat.
Çavuş Bingo Johnson, felsefe.
Ve son olarak, ama bu en az puanlı demek değildir.
Er Wallace Hamilton, ahlak bilgisi.
Baylar...
Bu askerler, orman üniversitemizden mezun olmuşlardır.
Pekâlâ, festival başlasın!
O gece duyduğumuz müzik, mükemmelden daha kötüydü.
Aslında, berbat bir şeydi. Ama bunu umursamadık.
Kalplerimizde, nasıl olabileceğini düşündük.
Müziğin gerçek ruhunu ve saf özgürlüğü duyduk.
"Eğer ölmek için işaretlenmişsek ülkemizin kaybını karşılamak için yeteriz.
Gardiyanlar. Gardiyanlar! - Eğilin, eğilin!
Başardığımıza sevindim! - Evet müzik çok kötüydü!
"Bugünü görüp de yaşlanana kadar yaşayanlar,
"Bu günün adı anıldığında parmak uçlarında duracaklar.
"Sonra kol yenini sıyıracak ve yaralarını gösterecekler. "Ve diyecekler ki...
Bu şeyin içinde cephane yok! - Hemen bul!
"Yaşlı adam unutur. "Her şey unutulacaktır.
Bu bir B24 olmalı. Bunlar kurtarıcılarımız
Nasıl emin olabilirsin? Bunda yanılmam! Tatlı müzik dostum!
Bunlar kurtarıcılarımız!
Müttefik uçakları.
Ama bizi göremezlerdi, ancak biz onları duyabilirdik.
Ve savaşın artık döndüğünü biliyorduk.
Mahkumlar, dikkat! Bu adamlar, İmparatorluk ordusunu,
temsil eden iki nöbetçiyi öldürmekten suçlu bulundular.
Ve isyan çıkartıp komplo yaptılar.
İmparator'un cömert merhametine ihanet ettiler.
Onurlu Çavuş Ito şimdi onlara hak ettikleri cezayı verecek.
Binbaşı?
Pislik.
Ito.
Dusty?
Ne söylüyorsun? Ne söylüyorsun?
Dusty?
Onun yerine bu adamı alın.
Mezarlığa götürün.
Hayır!
Hayır. Hayır!
Hayır! Dusty!
Serbestsin.
Binbaşı! Binbaşı, o ne dedi?
Binbaşı, lütfen, Dusty ne söyledi?
Binbaşı!
Evlatlarım!
Özür dilerim. Çok özür dilerim.
Hayır! Hayır!
Batıl inanç.
Hadi yapın!
Dusty!
Dusty Miller öldüğünde,
onunla birlikte her adamın kalbinde ve beyninde bir şeyler öldü.
Bu kadar yıldan beri hayatta kalmaya uğraşmamız,
şimdi tamamen anlamsız görünüyordu.
Tanrının kendisi sanki bize bir şaka yapıyordu.
Ve ben Dusty'nin çok uzun süre önce söylediği bazı şeyleri hatırladım.
Bir tahıl tohumu yere düşüp ölmesi haricinde.
O tamamen yalnızdır.
Ama eğer ölürse...
Bir çok meyve verir.
O gün Dusty'nin ne söylediğini asla anlamamıştım.
Ama affediciliğin gücüne şahit olduğumu biliyordum.
Dikkat! Yakında bütün aşağılık ırklar Bushido Şövalyelerinin
ve majeste İmparator'un önünde eğilecektir..
Uçakları yeniden duyduğumuzda,
kurtuluş günümüzün sonunda geldiğini düşündük.
Ve sonra olanlar oldu. - İşte Bushido Şövalyeleri!
Kendi müttefiklerimiz bizi düşman zannettiler.
Hadi git! Ben iyiyim! Diğerlerine yardım et!
Yardım edin! Yardım edin!
Yardım et Ernie!
Sakın bakma dostum! Bir şey yok. Bir şey yok!
Bizi Japon zannettiler, Ernie!
Sen ölmedin, benimlesin dostum! Benimlesin dostum!
Öldürülmedin, benimlesin!
Bizi Japon zannettiler!
Beni terk etme dostum! Sakın beni terk etme dostum!
Benimle kal dostum! Benimle kal! Hayır!
Kalk! Kalk!
Yakındaki düşman yerleşimi de vurulmuştu.
Yaralılar yardım bulmak için kendi yerlerini terk etmişlerdi.
Bizim kampımıza gelmeleri bizi hayatımızın
en zorlu kararını vermek zorunda bırakıyordu.
Onur ve utançtan oluşan Bushido kuralına karşı koymak kararına.
O kamyonu içeri bırakma.
Hemen gitmek zorundasınız.
Bu köpekleri buraya getirmeyin.
Kamyonu çalıştır. Hadi!
Götürün şu kamyonu!
İyi değil! Hiç iyi değil!
Ernest.
Yüzbaşı Gordon, düşmana yardım ve yataklık etmeyi sana yasaklıyorum.
Binbaşı, bunlar...
Yaralı ve ölmek üzere olan insanlar.
Bize hiç zararları yok.
Ernie, kendi adamlarının yanına dön.
Biri bana biraz su getirebilir mi?
Biri lütfen bana biraz su getirebilir mi?
Bizi yakalayanlar bizi bırakmıştı.
Gidecek yerimiz, yapacak bir şeyimiz yoktu.
Belirsiz bir gelecek vardı.
Geride sadece bir radyo kalmıştı.
Dış dünyadan bir kelime duymayı bekliyorduk.
Bütün müttefik savaş esirlerine...
Japon güçleri koşulsuz olarak teslim oldular.
Ve savaş sona erdi.
"Bugün kanını benimkiyle karıştıran, "benim kardeşim olacaktır.
"Bu asla iğrenç değildir.
"Bugün onun durumunu değiştiriyor.
"Bugünden dünyanın "son gününe kadar...
"Bu savaşın içindeki "bizler hatırlanacağız.
"Biz bir kaç kişi. "Mutlu bir kaç kişi.
"Bizler kardeşler takımıyız.
15 Ağustos 1945, Özgürlük Günü
Nöbetçiler nerede?
Onlar gitti.
Bizden ayrılıp ormana gittiler.
Hangi yöne gittiler?
Hiçbir fikrim yok.
Sen doğru prensipleri ve sadakati olan bir adamsın.
Biliyor musun?
Senin gibi olmak istiyorum. Tam senin gibi.
Binbaşı Campbell.
Ernie!
Tam zamanında geldin.
Bir hata yapıyorsun.
Hayır, ben adaleti yerine getiriyorum.
Yoksa sen, bunu istemediğimi mi sanıyorsun?
Söyle.
Hepimiz onun acı çekmesini görmeyi hak ettik.
Ama bu doğru değil.
Tamam.
Seni aptal sidikli çocuk!
Aptal sidikli çocuk!
Tanrı beni affetsin!
Tanrı beni afetsin!
Affet beni evlat.
Hayır!
Tek bir hayatın bir tüyden hafif olduğu durum nedir?
Pislik! Pislik!
Nefretin son durağı nedir?
Düşmanın gözlerine baktığında ve kendini gördüğünde...
Buraya gel!
İnsafın bedeli nedir?
Benim komşum kim?
Kardeşimi kaç kere affedeceğim?
Düşmanını sevmenin anlamı nedir?
Bir insan, ruhunun karşılığı nedir?
Bunlar, esir kampında karşılaştığım sorulardı.
Cevapları, hayatımı sonsuza kadar değiştirdi.
Savaştan 55 yıl sonra Yüzbaşı Ernest Gordon,
eski İmparatorluk çevirmeni Takashi Nagase ile
Tayland'daki ölüm tren yolu mezarlığında buluştu.
Ernest Gordon, Princeton Üniversitesi'nde 26 yıl boyunca şapelin dekanlığını yaptı.
Takashi Nagase ise Buda rahipliğine geri döndü.
Argyller ve Sutherland 93. Dağcı Birliğinden hayatta kalanlar.